Σάββατο 30 Ιουλίου 2016

Γερμανία: Στη λίστα των 10 κορυφαίων χωρών που στοχεύουν στη βελτίωση της ευημερίας των πολιτών

Αντιθετα τη ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ πρόοδο από το 2006 ανάπτυξης σε ευημερία για τους πολίτες...
1. Ελλάδα......2. Κύπρος
3. Ιταλία...........4. Δημοκρατία της Κεντρικής Αφρικής
5. Μπαρμπάντος ..........
6. Ουγγαρία.....


Η Γερμανία κατατάσσεται στην 4η θέση της λίστας στην οποία συμπεριλαμβάνονται συνολικά δέκα χώρες, οι οποίες χρησιμοποιούν την οικονομική ανάπτυξη για τη βελτίωση της ευημερίας των πολιτών. 


Στην πρώτη θέση της λίστας βρίσκεται η Νορβηγία. Τα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν από έκθεση του Boston Consulting Group.

Ο Robert F. Kennedy είχε πει κάποτε ότι το ΑΕΠ μιας χώρας “μετράει τα πάντα εκτός από αυτό που κάνει τη ζωή να αξίζει τον κόπο.” 

Η Ολλανδία και η Φινλανδία είναι οι επόμενες χώρες της λίστας με τις καλύτερες επιδόσεις, ακολουθούμενες από τη Γερμανία και την Αυστρία.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει μερικές από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, όπως η Νορβηγία, η Ελβετία, η Σουηδία και το Λουξεμβούργο. 

Η έκθεση, ωστόσο, έκρινε ότι η πρώτη δεκάδα αποτελείται από χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

Δείτε τη λίστα με τις 10 χώρες:
1. Νορβηγία...2. Ολλανδία..3. Φινλανδία............4. Γερμανία

5. Αυστρία..
6. Δανία..7. Ελβετία..8. Ισλανδία..9. Βέλγιο..Σουιδια

Τρίτη 26 Ιουλίου 2016

ΓΙΑΤΙ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ Η ΤΡΕΛΑ, Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ, Η ΑΠΛΗΣΙΑ, Η ΒΙΑ, Η ΚΑΚΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Η γέννηση της ανισότητας τοποθετείται και συμπίπτει με την καταστροφή της μητριαρχίας


Η μητριαρχία είναι η πρώτη μορφή κοινωνικής οργάνωσης των ανθρώπων της προϊστορικής περιόδου με κυρίαρχα χαρακτηριστικά τη γυναικοκρατία και τη λατρεία της Μητέρας Θεάς.

Πρόκειται για μορφή διακυβέρνησης ενός κράτους και κατ' επέκτασιν "ένα σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, στο οποίο υπολογίζεται μόνο η μητρική συγγένεια, ενώ η γυναίκα-μητέρα κατέχει την κυρίαρχη θέση στην κοινωνία και στην οικογένεια.

ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΚΟΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΑΒΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ

Η γυναίκα αποτελεί αρχηγό του γένους, οπότε και κληρονομικά δικαιώματα μεταβιβάζονται στα θηλυκά μέλη της κάθε οικογένειας. Στη θρησκευτική του διάσταση, συνδέεται συχνά με λατρεία γυναικείων θεοτήτων της μητρότητας και γονιμότητας ( Μεγάλη Μητέρα).
Υπαρει η θεωρία ότι όλες οι θεότητες της Ευρώπης και της αιγαιακής λεκάνης προήλθαν από μία προ-ινδοευρωπαϊκή ή πρωτο-ινδοευρωπαϊκή θεότητα της νεολιθικής μητριαρχίας. 
Υπήρξε βασικός θεσμός στις πρωτόγονες κοινωνίες και συνεχίζει να διατηρείται μέχρι σήμερα σε ορισμένους λαούς, για παράδειγμα στους Τουαρέγκ, τους Ιροκουά, στα νησιά Τρόμπριαντ, στους Μινανγκαμπάου της Ινδονησίας ή στις Κομόρες.
Αρχικά, αναφερόταν στο θεσμό της οικογένειας, ωστόσο από πολύ νωρίς ο όρος έγινε αντιληπτός ως το εκ διαμέτρου αντίθετο της πατριαρχίας, υπονοώντας την ύπαρξη ενός κοινωνικού μοντέλου, σύμφωνα με το οποίο οι γυναίκες βρίσκονταν στους ίδιους θεσμικούς ρόλους με τους άνδρες στις πατριαρχικές κοινωνίες.

Ο όρος μητριαρχία εμφανίστηκε το 1885, ενώ ο όρος πατριαρχία υπήρχε ήδη από το 17ο αιώνα. 
Αντιθέτως, της ίδιας περιόδου του 17ου αιώνα είναι ο όρος γυναικοκρατία, ο οποίος είχε εντοπιστεί σε αρχαία κείμενα του Αριστοτέλη και του Πλούταρχου.
Οι αρχαίες κοινωνίες ήταν μητριαρχικές ή μητρογονικές, όπου ο σύζυγος άλλαζε τόπο κατοικίας και μετοικούσε στην περιοχή της συζύγου του, σε αντίθεση με το αντίστροφο που παρατηρούνταν στην πατριαρχία.

Στη σύγχρονη εποχή, επιβιώνουν ακόμη μικρά ψήγματα μητριαρχικού χαρακτήρα σε διάφορες κοινωνίες και θρησκείες, όπως στις γερμανοσκανδιναβικές κοινωνίες, ενώ στον ιουδαϊσμό, για παράδειγμα, τα παιδιά θεωρούνται ότι είναι Εβραίοι αποκλειστικά και μόνο αν είναι η μητέρα τους.
Κατά το Σαρλ Φουριέ, η μητριαρχική κοινωνία είναι η τρίτη από τις συνολικά επτά περιόδους της "παιδικής ηλικίας της ανθρωπότητας", μετά την πρωτόγονη και τη βάρβαρη περίοδο".
Ο βασικός άξονας πάνω στον οποίο υποστηρίζεται η μητριαρχική μορφή των πρώιμων κοινωνιών είναι το χαρακτηριστικό της μητρότητας, που διαχωρίζει τον άνδρα και τη γυναίκα. 

Η Μινωική κοινωνία ήταν βασικά μητριαρχική. Η θρησκεία τους επικεντρωνόταν στη λατρεία της Μεγάλης Θεάς.
Από την Μέση Μινωική περίοδο αρχίζουν να διαφαίνονται πατριαρχικά στοιχεία, όπως ο αρσενικός Μινωικός θεός, γιος ή/και εραστής της Θεάς, ενώ από την Τρίτη Υστερομινωική έρχεται η τοιχογραφία της Αγίας Τριάδας.

Το πιο γνωστό ίσως παράδειγμα μητριαρχικής κοινωνίας ήταν οι αρχαίες Αμαζόνες, στις οποίες αναφέρεται ο Ηρόδοτος ως προγόνους των Σαρματών: μια ομάδα Αμαζόνων κοντά στη Μαιώτιδα λίμνη μετακινήθηκε στα εδάφη της σημερινής Κριμαίας, όπου παντρεύτηκαν Σκύθες και εγκαταστάθηκαν κοντά στον ποταμό Τανάι.
Ο Ιούλιος Καίσαρας αναφέρεται στις κατακτήσεις των Αμαζόνων και της Σεμίραμις, ο Διόδωρος Σικελιώτης αφηγείται τη μάχη του Ηρακλή στη Θεμίσκυρα, ο Φιλόστρατος τις τοποθετεί κοντά στην Ταυρίδα, ενώ Προκόπιος στον Καύκασο.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΠΡΟΙΟΝ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ

Σύμφωνα με την εθνογράφο Peggy Reeves Sanday, στη Σουμάτρα της Ινδονησίας και στο Μοσούο της Κίνας οι πληθυσμοί ζουν σε μητριαρχική κοινωνία μέχρι τις μέρες μας. Στις κοιλάδες του Γιουνάν στην Κίνα ζουν επίσης οι Νάξι, στους οποίους δεν υπήρχε ο θεσμός του γάμου και της πατρότητας και κυριαρχούσε μια πιο απελευθερωμένη έννοια της σεξουαλικότητας των κατοίκων. Κατά τη δεκαετία του '90, ωστόσο, η επαφή με το μαζικό τουρισμό και το διεθνές εμπόριο ανέστρεψε τις μέχρι τότε παραδοσιακές πεποιθήσεις και στις νέες γενιές κυριαρχεί η πυρηνική οικογένεια και η μονογαμία.
Το πρόθεμα αμα- που χρησιμοποιείται π.χ. για τις Αμαζόνες στη γλώσσα Μόσο σημαίνει "μητέρα". Στην επίσης μητριαρχική κατά το παρελθόν κοινωνία των Βερβέρων της Βόρειας Αφρικής, οι ίδιοι αποκαλούνται Αμαζίγκ.
Στην Κεράλα της Νότιας Ινδίας, στην κοινότητα των Ναγιάρ οι γυναίκες αναλαμβάνουν τον κεντρικό ρόλο στην οικογένεια, καθώς τα περισσότερα ανδρικά μέλη πέθαιναν σε μικρή σχετικά ηλικία, καθώς ήταν παραδοσιακά πολεμιστές.

Ο πρώτος που διατύπωσε ειδική θεωρία για τη μητριαρχία ήταν ο Ελβετός εθνολόγος Γιόχαν Γιάκομπ Μπαχόφεν με το έργο του "Το μητρικό δίκαιο" (1861), στο οποίο ταυτίζει τον όρο αυτό του τίτλου με τον όρο γυναικοκρατία και υπογραμμίζει την υπεροχή των γυναικών έναντι των ανδρών στην οικογένεια και στην κοινωνία, καθώς και της μητρικής κληρονομικής γραμμής.
Ακολούθησαν οι Μαν Λέναν ("Πρωτόγονος γάμος", 1865) και Λιούις Χένρι Μόργκαν ("Αρχαία Κοινωνία", 1877), ο οποίος υποστήριξε ότι το μητριαρχικό μοντέλο προηγήθηκε του πατριαρχικού, το οποίο στη συνέχεια το αντικατέστησε. 
Ο Ένγκελς, βασισμένος στον Μόργκαν, στο έργο του "Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους" υποστήριξε ότι "η γέννηση της ανισότητας τοποθετείται και συμπίπτει με την καταστροφή της μητριαρχίας, όπου ίσχυε ένα καθεστώς πρωτόγονης κοινοκτημοσύνης, και την επιβολή του πατριαρχικού τύπου κοινωνικής οργάνωσης".

Η μητριαρχία αποτέλεσε την κύρια βάση και έμπνευση για τα φεμινιστικά κινήματα του 19ου και 20ού αιώνα, τα οποία αναπόφευκτα διακλαδώθηκαν σε ποικίλες μικρότερες θεωρίες. Για παράδειγμα, ο μαρξιστικός φεμινισμός τονίζει την παλαιότερη προέλευση της μητριαρχίας από την πατριαρχία, ο οικοφεμινισμός τονίζει την ειρηνική διακυβέρνηση πολλών μητριαρχικών κοινωνιών, ενώ ο ριζοσπαστικός φεμινισμός διακρίνει τον καταπιεστικό πατριαρχικό χαρακτήρα της κοινωνίας έναντι στις γυναίκες.

Το 1996, δημιουργήθηκε το "κράτος" του Βασιλείου του Άλλου Κόσμου (Other World Kingdom), το οποίο διακυβερνάται υπό ένα σύστημα μητριαρχίας και απόλυτης μοναρχίας.

Το μοτίβο της κυριαρχίας πατριαρχίας είτε μητριαρχίας εντοπίζεται σε δεκάδες βιβλία της λογοτεχνίας του φανταστικού, από τις διαφορετικές ερμηνείες της Μάριον Ζίμερ Μπράντλεϊστον Αρθουριανό κύκλο και τον Τρωικό πόλεμο (π.χ. "Οι Ομίχλες της Άβαλον") μέχρι το μυθιστόρημα "Ένα Τραγούδι για την Αρμπόν" του Γκάι Γκάβριελ Κέι και τον "Τροχό του Χρόνου" του Ρόμπερτ Τζόρνταν.

Ο κεραυνοβόλος έρωτας του Αχιλλέα για την Αμαζόνα τη στιγμή που τη σκότωνε με το ξίφος... 

ΓΙΑΤΙ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ Η ΤΡΕΛΑ, Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ, Η ΑΠΛΗΣΙΑ, Η ΒΙΑ, Η ΚΑΚΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ

Η γέννηση της ανισότητας τοποθετείται και συμπίπτει με την καταστροφή της μητριαρχίας


.... Η μητριαρχία είναι η πρώτη μορφή κοινωνικής οργάνωσης των ανθρώπων της προϊστορικής περιόδου με κυρίαρχα χαρακτηριστικά τη γυναικοκρατία και τη λατρεία της Μητέρας Θεάς.


Kοινωνιολογικόςπολιτικός και θρησκευτικός όρος: πρόκειται για μορφή διακυβέρνησης ενός κράτους και κατ' επέκτασιν "ένα σύστημα κοινωνικής οργάνωσης, στο οποίο υπολογίζεται μόνο η μητρική συγγένεια, ενώ η γυναίκα-μητέρα κατέχει την κυρίαρχη θέση στην κοινωνία και στην οικογένεια.

ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΚΟΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΑΒΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦEΡΕΙ

 Η γυναίκα αποτελεί αρχηγό του γένους, οπότε και κληρονομικά δικαιώματα μεταβιβάζονται στα θηλυκά μέλη της κάθε οικογένειας. Στη θρησκευτική του διάσταση, συνδέεται συχνά με λατρεία γυναικείων θεοτήτων της μητρότητας και γονιμότητας ( Μεγάλη Μητέρα).

Υπαρχει η θεωρία ότι όλες οι θεότητες της Ευρώπης και της αιγαιακής λεκάνης προήλθαν από μία προ-ινδοευρωπαϊκή ή πρωτο-ινδοευρωπαϊκή θεότητα της νεολιθικής μητριαρχίας. 
Υπήρξε βασικός θεσμός στις πρωτόγονες κοινωνίες και συνεχίζει να διατηρείται μέχρι σήμερα σε ορισμένους λαούς, για παράδειγμα στους Τουαρέγκ, τους Ιροκουά, στα νησιά Τρόμπριαντ, στους Μινανγκαμπάου της Ινδονησίας ή στις Κομόρες.
.....Οι αρχαίες κοινωνίες ήταν μητριαρχικές ή μητρογονικές, όπου ο σύζυγος άλλαζε τόπο κατοικίας και μετοικούσε στην περιοχή της συζύγου του, σε αντίθεση με το αντίστροφο που παρατηρούνταν στην πατριαρχία.

Στη σύγχρονη εποχή, επιβιώνουν ακόμη μικρά ψήγματα μητριαρχικού χαρακτήρα σε διάφορες κοινωνίες και θρησκείες, όπως στις γερμανοσκανδιναβικές κοινωνίες, ενώ στον ιουδαϊσμό, για παράδειγμα, τα παιδιά θεωρούνται ότι είναι Εβραίοι αποκλειστικά και μόνο αν είναι η μητέρα τους.
Κατά το Σαρλ Φουριέ, η μητριαρχική κοινωνία είναι η τρίτη από τις συνολικά επτά περιόδους της "παιδικής ηλικίας της ανθρωπότητας", μετά την πρωτόγονη και τη βάρβαρη περίοδο".

Ο βασικός άξονας πάνω στον οποίο υποστηρίζεται η μητριαρχική μορφή των πρώιμων κοινωνιών είναι το χαρακτηριστικό της μητρότητας, που διαχωρίζει τον άνδρα και τη γυναίκα. 

Η Μινωική κοινωνία ήταν βασικά μητριαρχική. Η θρησκεία τους επικεντρωνόταν στη λατρεία της Μεγάλης Θεάς.
Από την Μέση Μινωική περίοδο αρχίζουν να διαφαίνονται πατριαρχικά στοιχεία, όπως ο αρσενικός Μινωικός θεός, γιος ή/και εραστής της Θεάς, ενώ από την Τρίτη Υστερομινωική έρχεται η τοιχογραφία της Αγίας Τριάδας.

Το πιο γνωστό ίσως παράδειγμα μητριαρχικής κοινωνίας ήταν οι αρχαίες Αμαζόνες, στις οποίες αναφέρεται ο Ηρόδοτος ως προγόνους των Σαρματών: μια ομάδα Αμαζόνων κοντά στη Μαιώτιδα λίμνη μετακινήθηκε στα εδάφη της σημερινής Κριμαίας, όπου παντρεύτηκαν Σκύθες και εγκαταστάθηκαν κοντά στον ποταμό Τανάι.
Ο Ιούλιος Καίσαρας αναφέρεται στις κατακτήσεις των Αμαζόνων και της Σεμίραμις, ο Διόδωρος Σικελιώτης αφηγείται τη μάχη του Ηρακλή στη Θεμίσκυρα, ο Φιλόστρατος τις τοποθετεί κοντά στην Ταυρίδα, ενώ Προκόπιος στον Καύκασο.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΠΡΟΙΟΝ ΠΡΟΣ ΠΩΛΗΣΗ

Σύμφωνα με την εθνογράφο Peggy Reeves Sanday, στη Σουμάτρα της Ινδονησίας και στο Μοσούο της Κίνας οι πληθυσμοί ζουν σε μητριαρχική κοινωνία μέχρι τις μέρες μας. 

Στις κοιλάδες του Γιουνάν στην Κίνα ζουν επίσης οι Νάξι, στους οποίους δεν υπήρχε ο θεσμός του γάμου και της πατρότητας και κυριαρχούσε μια πιο απελευθερωμένη έννοια της σεξουαλικότητας των κατοίκων. 

Κατά τη δεκαετία του '90, ωστόσο, η επαφή με το μαζικό τουρισμό και το διεθνές εμπόριο ανέστρεψε τις μέχρι τότε παραδοσιακές πεποιθήσεις και στις νέες γενιές κυριαρχεί η πυρηνική οικογένεια και η μονογαμία.
Το πρόθεμα αμα- που χρησιμοποιείται π.χ. για τις Αμαζόνες στη γλώσσα Μόσο σημαίνει "μητέρα". Στην επίσης μητριαρχική κατά το παρελθόν κοινωνία των Βερβέρων της Βόρειας Αφρικής, οι ίδιοι αποκαλούνται Αμαζίγκ.
Στην Κεράλα της Νότιας Ινδίας, στην κοινότητα των Ναγιάρ οι γυναίκες αναλαμβάνουν τον κεντρικό ρόλο στην οικογένεια, καθώς τα περισσότερα ανδρικά μέλη πέθαιναν σε μικρή σχετικά ηλικία, καθώς ήταν παραδοσιακά πολεμιστές.

Ο πρώτος που διατύπωσε ειδική θεωρία για τη μητριαρχία ήταν ο Ελβετός εθνολόγος Γιόχαν Γιάκομπ Μπαχόφεν με το έργο του "Το μητρικό δίκαιο" (1861), στο οποίο ταυτίζει τον όρο αυτό του τίτλου με τον όρο γυναικοκρατία και υπογραμμίζει την υπεροχή των γυναικών έναντι των ανδρών στην οικογένεια και στην κοινωνία, καθώς και της μητρικής κληρονομικής γραμμής.

Ακολούθησαν οι Μαν Λέναν ("Πρωτόγονος γάμος", 1865) και Λιούις Χένρι Μόργκαν ("Αρχαία Κοινωνία", 1877), ο οποίος υποστήριξε ότι το μητριαρχικό μοντέλο προηγήθηκε του πατριαρχικού, το οποίο στη συνέχεια το αντικατέστησε. 

Ο Ένγκελς, βασισμένος στον Μόργκαν, στο έργο του "Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους" υποστήριξε ότι "η γέννηση της ανισότητας τοποθετείται και συμπίπτει με την καταστροφή της μητριαρχίας, όπου ίσχυε ένα καθεστώς πρωτόγονης κοινοκτημοσύνης, και την επιβολή του πατριαρχικού τύπου κοινωνικής οργάνωσης".

Η μητριαρχία αποτέλεσε την κύρια βάση και έμπνευση για τα φεμινιστικά κινήματα του 19ου και 20ού αιώνα, τα οποία αναπόφευκτα διακλαδώθηκαν σε ποικίλες μικρότερες θεωρίες.

Για παράδειγμα, ο μαρξιστικός φεμινισμός τονίζει την παλαιότερη προέλευση της μητριαρχίας από την πατριαρχία, ο οικοφεμινισμός τονίζει την ειρηνική διακυβέρνηση πολλών μητριαρχικών κοινωνιών, ενώ ο ριζοσπαστικός φεμινισμός διακρίνει τον καταπιεστικό πατριαρχικό χαρακτήρα της κοινωνίας έναντι στις γυναίκες.

Το μοτίβο της κυριαρχίας πατριαρχίας είτε μητριαρχίας εντοπίζεται σε δεκάδες βιβλία της λογοτεχνίας ...

Μητριαρχια

Αρχικά, αναφερόταν στο θεσμό της οικογένειας, ωστόσο από πολύ νωρίς ο όρος έγινε αντιληπτός ως το εκ διαμέτρου αντίθετο της πατριαρχίας, υπονοώντας την ύπαρξη ενός κοινωνικού μοντέλου, σύμφωνα με το οποίο οι γυναίκες βρίσκονταν στους ίδιους θεσμικούς ρόλους με τους άνδρες στις πατριαρχικές κοινωνίες.

Ο όρος μητριαρχία εμφανίστηκε το 1885, ενώ ο όρος πατριαρχία υπήρχε ήδη από το 17ο αιώνα. 
Αντιθέτως, της ίδιας περιόδου του 17ου αιώνα είναι ο όρος γυναικοκρατία, ο οποίος είχε εντοπιστεί σε αρχαία κείμενα του Αριστοτέλη και του Πλούταρχου.

Στην αρχαία Αθήνα, οι άντρες είναι απορροφημένοι απ' τον πόλεμο με τους Σπαρτιάτες και παραμελούν τις γυναίκες και τα σπιτικά τους. Απαυδισμένες, οι γυναίκες αποφασίζουν με επικεφαλής τη Λυσιστράτη να κηρύξουν ερωτική αποχή, με σκοπό να τους εξαναγκάσουν να συνάψουν επιτέλους ειρήνη.








Ο κεραυνοβόλος έρωτας του Αχιλλέα για την Αμαζόνα τη στιγμή που τη σκότωνε με το ξίφος... 

Το 1996, δημιουργήθηκε το "κράτος" του Βασιλείου του Άλλου Κόσμου (Other World Kingdom), το οποίο διακυβερνάται υπό ένα σύστημα μητριαρχίας και απόλυτης μοναρχίας.Το 1996, δημιουργήθηκε το "κράτος" του Βασιλείου του Άλλου Κόσμου (Other World Kingdom), το οποίο διακυβερνάται υπό ένα σύστημα μητριαρχίας και απόλυτης μοναρχίας